Πάτμος

Το νησί της Πάτμου συνδεδεμένο άρρηκτα με την Αποκάλυψη του Ιωάννη και την Μονή του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, είναι ένας ξεχωριστός προορισμός. 

Η καλοδιατηρημένη και κομψή Χώρα του αποτελεί ένα αληθινό στολίδι του Αιγαίου και η περιήγηση σ' αυτήν είναι μια σπάνια εμπειρία. Οι θησαυροί της Πάτμου, άυλοι και χειροπιαστοί, είναι μοναδικοί και θα σας αποκαλύπτονται σε κάθε επίσκεψη στο νησί.




experience greece

Ένα μοναδικό κέντρο λατρείας στην καρδιά του Αιγαίου με αδιάκοπη μοναστική ζωή που ξεπερνάει τα 900 χρόνια.
Η Μονή ιδρύθηκε το 1088 από τον Όσιο Χριστόδουλο τον Λατρηνό. Εντυπωσιάζει αρχιτεκτονικά τόσο για την αρμονική της σχέση με τον περιβάλλον, όσο και για τη συνέχειά της και τη σύνδεσή της με την ιστορία. Τα πρώτα κτίσματα της εποχής του οσίου (1088-1093) ήταν το καθολικό, η κινστέρνα, η τράπεζα στην πρώτη της μορφή, μερικά κελιά και μεγάλο τμήμα των τειχών. Τον 12ο αιώνα έγιναν πιθανότατα τα παρεκκλήσια της Παναγίας και του οσίου Χριστοδούλου. Τον 16ο αιώνα, όταν το νησί ευημερούσε λόγω ναυτιλίας και εμπορίου, προστέθηκαν νέα σημαντικά κτίρια: τα παρεκκλήσια του Τιμίου Σταυρού, των Αγίων Αποστόλων, του Αγίου Βασιλείου και το σκευοφυλάκιο.
Την τελευταία δεκαετία του 17ου αιώνα έγινε ένα μεγάλο οικοδομικό πρόγραμμα που έδωσε στην Μονή την μορφή που βλέπουμε σήμερα: τότε αναμορφώθηκε η κεντρική αυλή, έγινε διώροφη τοξωτή στοά και ενισχύθηκαν τα τείχη. Δεκάδες δωρητές από την Πάτμο και τον ευρύτερο χώρο της ορθοδοξίας προσέφεραν σημαντικά κινητά αφιερώματα. Μεταξύ 1550 και 1700 έξοχα ξυλόγλυπτα Κρητών καλλιτεχνών στόλισαν το καθολικό και τα παρεκκλήσια, μαζί με πολύτιμες εικόνες.
Ο σεισμός του 1956 προκάλεσε σημαντικές ζημιές στα τείχη και στο εσωτερικό του μοναστηριού κι έτσι μεταξύ 1957-1964 υλοποιήθηκε ένα μεγάλο πρόγραμμα από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Δωδεκανήσου, σε συνεργασία με τη διεύθυνση Αναστήλωσης του Υπουργείου Παιδείας για στερεώσεις και αποκαταστάσεις. Τότε κτίστηκε κι ένα μεγάλο τετραώροφο κτίριο, όπου στεγάστηκε το σκευοφυλάκιο, η βιβλιοθήκη, το μουσείο και ξενώνες (τηλ. Γραμματείας 22470-20800).

 

Ασκητήρια ή καθίσματα, όπως λέγονται στην Πάτμο, υπάρχουν σε όλο το νησί: Μερικά από τα παλαιότερα βρίσκονται γύρω από την Αποκάλυψη, δίπλα στην Ιερά Μονή (Άγιοι Ασώματοι), στους Κήπους του Οσίου (Άγιοι Ανάργυροι), στην Ευαγγελίστρια, στην Πέτρα, στα Λουκάκια, στον Προφήτη Ηλία, στο νησάκι Χιλιομόδι, στην Πηγή Γερανού και νεότερα στα βόρεια του νησιού (Παναγία Κουμάνα, Απολλού στα Θερμιά κ.ά.). Τα ίδρυαν οι μοναχοί σε σπήλαια, δίπλα στο οποίο αργότερα έφτιαχναν ένα κελί ή ένα μικρό ναό και είχαν, τις περισσότερες φορές, εξάρτηση από την Ιερά Μονή. Το πιο αρχαίο βρίσκεται στην Πέτρα, στον βράχο που λέγεται Καλικατσού.

 

Η χριστιανική παράδοση θέλει τον Ιωάννη να εξορίζεται στο νησί της Πάτμου το 95 μ.Χ. Θεωρείται πως με τη βοήθεια κάποιου Πρόχορου, που δήλωνε μαθητής του, έγραψε την Αποκάλυψη, τελευταίο βιβλίο της Καινής Διαθήκης, μετά από οράματα που είχε. Παράλληλα, κήρυττε και βάπτιζε τους κατοίκους. Το έως τότε άγνωστο νησί της Πάτμου θεωρήθηκε ιερό και το σπήλαιο της Αποκάλυψης έγινε μεγάλο προσκύνημα.
Στο Σπήλαιο υπάρχει τρίκογχη σχισμή στον βράχο από την οποία, κατά τον Ιωάννη, ακουγόταν η φωνή του Χριστού την ώρα των αποκαλύψεων ως «φωνή υδάτων πολλών». Στον βράχο της συγγραφής πιστεύεται πως υπάρχει το αποτύπωμα του Ιωάννη. Στον χώρο γύρω από το σπήλαιο της Αποκάλυψης εγκαταστάθηκαν ασκητές και μοναχοί από την εποχή του Οσίου Χριστόδουλου και με τη βοήθειά τους κτίστηκε ο ναός της Αγίας Άννας, τα παρεκκλήσια των Αγίων Νικολάου και Αρτεμίου και αργότερα, κελιά και βοηθητικοί χώροι. Όλο το συγκρότημα αυτό ονομάστηκε Αποκάλυψη. 
Τα κελιά και τον περίβολο που βλέπετε σήμερα, άρχισε να κτίζει ο Μητροπολίτης Καισαρείας Γρηγόριος ο Νισύριος και κάποια ακόμη προστέθηκαν ύστερα από τον Άγιο Μακάριο τον Καλογερά. Νέες προσθήκες κτιρίων έγιναν το 1903-1905 και το 1921, οπότε ολοκληρώθηκε το συγκρότημα. Δεξιά από τον περίβολο υπάρχουν τα ερείπια της παλιάς Πατμιάδας Σχολής.

 

Είναι μια από τις ωραιότερες και πιο διάσημες Χώρες του Αιγαίου. H περιήγηση ξεκινά από τον Σταθμό και το κεντρικό καλντερίμι που είναι η συνέχεια του παλιού μονοπατιού Χώρας-Σκάλας και οδηγεί αρχικά προς την Μονή του Θεολόγου. Δεξιά βλέπετε ήδη μερικά από τα αρχοντικά, όπως του Βαρδίκου, της οικογένειας Βάλβη-Κουτσανέλλου, του Παλαιολόγου και στη συνέχεια του Φούντη, του Δώριζα, του Νικολαΐδη που έχει γίνει ένα θαυμάσιο μουσείο. 
Η σημερινή «Αστοιβή», καθώς και η «Στοά», είναι τμήμα ενός ονομαστού και μεγάλου αρχοντικού που έφτιαξε η οικογένεια Μαλανδράκη το 1673 και έχει πρόσοψη στην πλατεία της Αγίας Λεβιάς (ή Λεσβίας): πλακοστρώθηκε το 1904 και είναι το επίκεντρο του οικισμού. Κοντά στην πλατεία υπάρχει το αρχοντικό του Σοφουλιού του 1522 και η Παναγία των Κοιμητηρίων με το παλιό δημοτικό σχολείο στο προαύλιό της, το οποίο σήμερα λειτουργεί ως πολιτιστικός χώρος.
Από την πλατεία ξεκινάει δεξιά ένας δρόμος που στρίβει αμέσως αριστερά και σας φέρνει στο εκτός κέντρου τμήμα του οικισμού, μέσα στα σοκάκια, Ο δρόμος οδηγεί προς την εκκλησία της Διασώζουσας, περνώντας από κάποια ακόμη πολύ ενδιαφέροντα σπίτια με κήπους, βεράντες και εσωτερικές αυλές.
Περνώντας από την περιοχή της Δεξαμενής του 1960, μπαίνετε στον δρόμο για τη Ζωοδόχο Πηγή και επιλέγετε αν θα πάτε προς το αρχοντικό Σημαντήρη ή αν θα ολοκληρώσετε τον περίπατό σας στην πλατεία Λόζας ή Δημαρχείου (νεοκλασικό του 1884, πρώην οικία Καμποσέλι), περνώντας από το μεγάλο αρχοντικό του Κρητικού (1700). Απέναντι από το Δημαρχείο βρίσκεται το ενδιαφέρον αρχιτεκτονικά κτίριο του αρχοντικού Καλλιγά.

 

Το εντυπωσιακό διώροφο κτίσμα στο βορειοανατολικό κομμάτι της Χώρας, κατασκευάστηκε μεταξύ 1705-1796. Στο ισόγειο υπήρχαν το φουρναριό, οι χώροι φύλαξης των τροφίμων, οι στέρνες και το παρεκκλήσι και στον όροφο οι κρεβατοκάμαρες, η σάλα ή νοντάς και οι πάνω αυλές. Εντυπωσιακός είναι ο αμπάταρος, το ξύλινο αντικείμενο (σαν παραβάν) με την περίτεχνη διακόσμηση. 
Το σπίτι δωρήθηκε το 1959 από τους ιδιοκτήτες του στο Δημόσιο και μετά από εργασίες αποκατάστασης, οργανώθηκε από την αρχαιολογική υπηρεσία ως μουσείο (τηλ. 22470-32709).

 

Η Ζωοδόχος Πηγή
Ιδρύθηκε το 1607 από τον ιερομόναχο Παρθένιο Παγκώστα και έχει πολύ ενδιαφέρουσα αρχιτεκτονική. Το συγκρότημα αναπτύσσεται σε σχήμα Π και περιλαμβάνει πτέρυγες διώροφων κελιών, το ηγουμενείο, τους φούρνους.

Ο Ευαγγελισμός
Το μοναστικό συγκρότημα αποτελείται από καινούργια κτίσματα φτιαγμένα τις τελευταίες δεκαετίες – μεταξύ αυτών και ο μεγάλος ναός του Ευαγγελισμού. Πλαισιώνουν την μικρή εκκλησία που κτίστηκε πλάι σε κάθισμα του 16ου αιώνα. Δίπλα του υπάρχει το παρεκκλήσι του Αγίου Λουκά του Ευαγγελιστή του 1613. Οι μοναχές ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με την μελισσοκομία, την κηπουρική, την ραπτική και κυρίως την κεντητική: διατηρούν την παραδοσιακή Πατινιώτικη βελονιά που λέγεται «σπίθα» και θεωρείται ότι κρατάει από τις αριστοκρατικές οικογένειες του Βυζαντίου

 

Ο πιο ζωντανός και τουριστικός οικισμός στο νησί είναι η Σκάλα. Αυτή φιλοξενεί τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα, καφέ, μπαρ, εστιατόρια και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Οικισμός άρχισε να δημιουργείται στο σημείο αυτό το 1600, όταν το νησί βρισκόταν σε περίοδο οικονομικής ευρωστίας. Στη συνέχεια εξελίχθηκε σε κέντρο εμπορικών και ναυτιλιακών συναλλαγών. 
Στη Σκάλα ξεχωρίζει το ιταλικό Διοικητήριο με την πλατεία του (σήμερα κτίριο της Αστυνομίας), η μικρή πλατεία με την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, ο εμπορικός δρόμος με τα καταστήματα, η περιοχή του φάρου και η περιοχή Κονσολάτο.

 

Είναι ένας μικρός οικισμός που αναπτύχθηκε μετά το 1950, έχοντας αρχικά λίγα σπίτια. Μετά το 1960 ο ΕΟΤ αγόρασε εκτάσεις και έφτιαξε εκεί ένα «Ξενία» που λειτούργησε το 1970, δίνοντας ζωή στην περιοχή. Ο Γροίκος έχει ενοικιαζόμενα δωμάτια, ένα μικρό λιμάνι όπου δένουν καΐκια και ιστιοπλοϊκά, ταβέρνα. Ο δρόμος καταλήγει σε μια χερσόνησο που τη λένε «του Νισύριου» και έχει μια μικρή παραλία από την πίσω πλευρά της.
Δίπλα στον Γροίκο υπάρχει ο οικισμός της Πέτρας κτισμένος στον ωραίο κόλπο που καταλήγει στην Πέτρα της Καλικατσούς. Και εκεί υπάρχουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και ταβέρνες στην αμμώδη παραλία.

 Κλειστός όρμος, ρηχά νερά, άμμος, ομπρέλες και ξαπλώστρες.

 Χρυσή άμμος, ρηχά νερά, μεγάλα αρμυρίκια, βράχοι με ωραία χρώματα. Στην Ψιλή Άμμο οδηγεί μονοπάτι (30΄) που ξεκινάει από το Διακόφτι.

 Η δεύτερη ωραιότερη παραλία της Πάτμου, μετά την Ψιλή Άμμο. Αρμυρίκια για σκιά, πεντακάθαρα νερά, άμμος και βότσαλο. Υπάρχει καφέ-ουζερί.

Αμμώδης παραλία, οργανωμένη με ομπρέλες-ξαπλώστρες και αρκετά δημοφιλής. Έχει άμμο, ουζερί-ταβέρνες και προσφέρονται θαλάσσια σπορ - σκι, wake board, wake skate, surf, kite surf.

Η πρώτη είναι μια στενή αμμώδης παραλία, με αρμυρίκια και προβλήτες, ταβέρνα, ενοικιαζόμενα δωμάτια και το δημοτικό κάμπινγκ. Η δεύτερη είναι ένας κλειστός όρμος, που συγκεντρώνει λιγότερο κόσμο. Λίγο πριν από την παραλία υπάρχουν ταβέρνες.

Με θέα τον βράχο της Καλικατσούς, επιλέγετε ή την παραλία μέσα στον όρμο ή την μεγαλύτερη που είναι από την εξωτερική πλευρά του. Η δεύτερη είναι οργανωμένη. Μπάνιο μπορείτε να κάνετε και στη διπλανή παραλία του Γροίκου.

 Τα λαμπερά της βότσαλα, με όλων των ειδών τα χρώματα, πολλοί τα μαζεύουν ως σουβενίρ! Στην αρχή της παραλίας υπάρχει ταβέρνα.

 Ωραία αμμώδης παραλία με αρμυρίκια και θέα στο Κεντρονήσι. Έχει και ταβέρνα.

Η Πάτμος παράγει το δικό της τυρί από αιγοπρόβειο γάλα που λέγεται «καλαθωτός», το οποίο το βάζουν και στις τυρόπιτες. Αξίζει να δοκιμάσετε επίσης θυμαρίσιο μέλι και τα μελωμένα πουγκιά, με καρύδι, μέλι και αμύγδαλα.

Λαξευτά σκαλιά, σπηλιά, πηγάδια για τις ιερές τελετουργίες, τεχνητά σπήλαια για να τοποθετούνται τα αναθήματα, σκοτεινές κόγχες και γύρω το λαμπερό γαλαζοπράσινο της θάλασσας και το φαιόχρωμο των αλυκών: Ο βράχος της Καλικατσούς είναι ο δεύτερος σημαντικότερος αρχαιολογικός χώρος του νησιού. Σύμφωνα με τον αρχαιολόγο Παύλο Τριανταφυλλίδη στην περιοχή έχει εντοπισθεί επιφανειακή κεραμική της ύστερης Χαλκοκρατίας (1100 π.Χ.). και λίθινα εργαλεία.

Η βραχώδης απόληξη διαμορφώθηκε κατά τους ιστορικούς χρόνους σε υπαίθριο ιερό (από το 1600 π.Χ. έως τον 4οαιώνα μ.Χ.). Οι λαξεύσεις διατηρούνται όπως και οι υδατοδεξαμενές που ήταν απαραίτητες για τις ιερές τελετουργίες ή τα μικρά τεχνητά σπήλαια όπου άφηναν αναθήματα. Διάφοροι ερευνητές θεωρούν ότι ήταν ιερό, πιθανόν της Αφροδίτης, με συνεχή λατρεία έως και τους χριστιανικούς αιώνες – τότε που οι λαξευτοί χώροι χρησιμοποιήθηκαν ως ασκηταριά (7ος -14ος αιώνας).

Αστυνομία: 22470-31303
Δήμος Πάτμου: 22473-60300, 22470-31235
Δημοτικό Γραφείο Εξυπηρέτησης Επισκεπτών: 22470-31666
Ένωση Ξενοδόχων Πάτμου: 22470-31201
Κέντρο Υγείας: 22470-31211, 32669
Λιμεναρχείο: 22470-31231
Λιμενικό Πρακτορείο BSF: APOLLON TRAVEL 22470-31324
Πιάτσα Ταξί: 22470-31225
Σωματείο Ενοικιαζομένων Δωματίων: 22470-31541
Ταχυδρομείο: 22470-31316

  • Είναι το βορειότερο νησί των Δωδεκανήσων. Βρίσκεται βορειοδυτικά της Λέρου και νοτιοδυτικά της Σάμου. Έχει έκταση 34 τετρ. χιλιόμετρα και μήκος ακτών 63 χλμ. Οι ακτές της σχηματίζουν τέσσερις μεγάλους όρμους και πολλούς μικρότερους.

  • Είναι νησί ηφαιστειογενές, βραχώδες, με ψηλότερη κορυφή τον Προφήτη Ηλία (269 μ.) στα νότια.
Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. Περισσότερα  
Αποδοχή cookies