Κάλυμνος

Για πολλούς η Κάλυμνος αποτελεί την έκπληξη στα Δωδεκάνησα. Αν στο μυαλό σας το «νησί των σφουγγαράδων» έχει να επιδείξει μόνο ναυτική παράδοση θα εκπλαγείτε με τα κάστρα, τα μοναστήρια, τα ερείπια αρχαίων ιερών, αλλά και τα σπήλαια με τα ίχνη προϊστορικής και ιστορικής κατοίκησης και λατρείας. 

Από τη μια τα ίχνη της μακραίωνης ιστορίας της Καλύμνου, είναι ορατά σε κάθε βήμα και από την άλλη το τοπίο στο μεγαλύτερο μέρος του και οι τοπικές παραδόσεις των πρώτων αυτών κατοίκων παραμένουν ανόθευτα στοιχεία. 

Αν στις διακοπές σας θέλετε να δοκιμάσετε κάτι πέρα από τα γνωστά και τα καθιερωμένα, η επιλογή της Καλύμνου θα σας ανταμείψει δεόντως.




experience greece

H Πόθια, με πάνω από 10.000 κατοίκους, είναι η πρωτεύουσα και το λιμάνι της Καλύμνου. Χτισμένη στις αρχές του 1850, ξεδιπλώνεται μέσα σε μια κοιλάδα μέχρι τους πρόποδες και τις πλαγιές των δυο λόφων που την περικλείουν. Στις συνοικίεςΥπαπαντή, Ευαγγελίστρια, Άγιο Θεολόγο και Πατήθριες θα συναντήσετε πολλά παραδοσιακά σπίτια με έντονα στοιχεία νεοκλασικού ρυθμού. Τα σπίτια είναι χαρακτηριστικά πολύχρωμα, με περίτεχνα κάγκελα και αγάλματα, σημάδια του πλούτου του παρελθόντος, από την εποχή της σπογγαλιείας.

Περιήγηση στην πόλη
Επισκεφθείτε την εκκλησία του Χριστού ή (του Σωτήρα) με το εκπληκτικό μαρμάρινο τέμπλο του τηνιακού γλύπτη Γιαννούλη Χαλεπά. Οι αγιογραφίες είναι έργα των Σακελλάρη Mαγκλή, Γεώργιου Οικονόμου και Μιχάλη Aλαχούζου, φημισμένων ντόπιων καλλιτεχνών. 
Η επίσκεψη στο αρχοντικό της Κατερίνας Βουβάλη είναι επιβεβλημένη. Η οικογένεια Νικολάου Bουβάλη (1859-1918) έχει δωρίσει στον Δήμο τα κτίρια του Παρθεναγωγείου, του Νοσοκομείου, αλλά και του Ναυτικού Μουσείου. Σημειώστε ότι το Επαρχείο και το Δημαρχείο κτίστηκαν από τους Ιταλούς σε βενετσιάνικο αρχιτεκτονικό στιλ της δεκαετίας του 1930. 
Μόλις 500 μέτρα πίσω από το νοσοκομείο της πόλης βρίσκεται το Άντρο των Νυμφών ή Σπήλαιο των επτά Παρθένων, όπου βρέθηκαν ίχνη παρουσίας από την νεολιθική εποχή. Ο θρύλος θέλει επτά νέες κοπέλες να καταφεύγουν εδώ για να μην πέσουν στα χέρια των πειρατών και να μην καταφέρνουν να βρουν πάλι την έξοδο.
Περάστε και από τα εργαστήρια σφουγγαριών για να ενημερωθείτε σχετικά με τον τρόπο συλλογής και επεξεργασίας τους, αλλά και από το καρνάγιο, μόλις ένα χιλιόμετρο στον δρόμο προς τον Bαθύ, ακριβώς στην ίδια θέση που λειτουργούσε κατά την αρχαιότητα.

 

Ήταν η παλαιά πρωτεύουσα του νησιού, χτισμένη σε απόσταση ασφαλείας για τον φόβο των πειρατών. Σήμερα απέχει μόλις 3 χλμ. βορειοδυτικά από την Πόθια, έχει 3.311 κατοίκους και στην ουσία πρόκειται για ενιαίο οικιστικό σύνολο. Βρίσκεται πολύ κοντά στον αρχαίο Δάμο (Δάμος = Δήμος), μια θέση με αξιόλογα ερείπια του Ιερού από τον ναό του θεού Απόλλωνα, στα βόρεια του κεντρικού δρόμου, που οδηγεί από τη Χώρα στις Ελιές. 
Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε τον Χριστό της Ιερουσαλήμ, έναν ναό χτισμένο κοντά στα ερείπια ναού του Δηλίου Aπόλλωνα. Στο προαύλιό του εντοπίστηκαν αγάλματα, που παριστάνουν θεότητες και ήρωες και στην πλειονότητά τους χρονολογούνται στην Ελληνιστική Περίοδο (2ος αιώνας π.X.). 
Επίσης, στη Χώρα βρίσκεται η πρώτη Μητρόπολη του νησιού, η εκκλησία της Παναγίας της Κεχαριτωμένης, με το επίχρυσο τέμπλο, όπου ο Κωλέττης ύψωσε την ελληνική σημαία, για να αναγγείλει την ενσωμάτωση της Καλύμνου.

 

Το βυζαντινό κάστρο στα βορειοανατολικά της Χώρας, είναι οικοδόμημα του 11ου αιώνα και στα τέλη του 15ου ανακαινίστηκε από τους Ενετούς. Στο εσωτερικό του διασώζονται δέκα ναοί με τοιχογραφίες του 15ου και του 16ου αιώνα. Η πρόσβαση γίνεται μέσω Χώρας, αλλά η ανηφορική διαδρομή απαιτεί γερά πόδια και πνευμόνια.

 

Περίπου στο μέσο της διαδρομής των 3 χιλιομέτρων από την Πόθια προς την παλαιά πρωτεύουσα Χώρα, βρίσκεται ένα ύψωμα στην κορυφή του οποίου κατά την Ενετοκρατία κτίστηκε ένα μικρό κάστρο με δύο κυκλικούς πύργους, δύο εισόδους και ένα προτείχισμα. 
Στα τέλη του 15ου αιώνα εγκαταλείφθηκε λόγω των απανωτών τουρκικών επιδρομών – εξ' άλλου από το 1495 και μετά, οι κάτοικοι κατέφευγαν στο νέο, μεγάλο κάστρο της Χώρας. Βρίσκεται σε σχετικά καλή κατάσταση. 
Οι τρείς ανεμόμυλοι κάτω από το κάστρο της Χρυσοχεριάς αποτελούν μια χαρακτηριστική εικόνα της Καλύμνου, αφού είναι ορατοί και από το λιμάνι.

 

Υπάρχουν πολλά μοναστήρια που μπορείτε να επισκεφθείτε, σε μικρή απόσταση από την πόλη. Περίπου 2,5 χιλιόμετρα προς τα ΒΔ βρίσκεται η μονή Ανάληψης του Χριστού (τηλ. 22430-29479), στα δύο χιλιόμετρα προς τα βόρεια τα μοναστήρια του Αγίου Σάββα και των Αγίων Πάντων (τηλ. 22430-28991) και 1,5 χιλιόμετρο δυτικά από τον οικισμό Βοθύνοι, νότια της Πόθιας, η γυναικεία μονή της Αγίας Αικατερίνης που ιδρύθηκε το 1866 και ακολουθεί το παλαιό ημερολόγιο (τηλ. 22430-24626).

 

Αρχαιολογικό μουσείο Καλύμνου (τηλ. 22430-23113)
Το 2009 εγκαινιάστηκε στην περιοχή Ευαγγελίστρια το νέο Αρχαιολογικό Μουσείο Καλύμνου με την «Κυρά της Καλύμνου», την χάλκινη κολοσσιαία γυναικεία μορφή ελληνιστικής εποχής, που ανασύρθηκε στη θαλάσσια περιοχή του νησιού να αποτελεί μάλλον το εντυπωσιακότερο έκθεμα. Είναι διώροφο και βρίσκεται δίπλα στην οικία του Νικόλαου Βουβάλη (το οποίο λειτουργεί επίσης ως εκθεσιακός μουσειακός χώρος). Τα ευρήματα από την Προϊστορική ως και τη Μεταβυζαντινή εποχή παρουσιάζουν διαχρονικά την ιστορία του νησιού. Από τα πλέον σημαντικά εκθέματα, τα γλυπτά αναθήματα στο ιερό του Δαλίου Απόλλωνος (έτσι ονομαζόταν στη δωρική διάλεκτο ο Δήλιος Απόλλωνας) και ένα υπερμέγεθες λατρευτικό άγαλμα του Ασκληπιού που βρίσκεται σε μια από τις δύο μεγάλες αίθουσες του ισογείου.


Ναυτικό Μουσείο Καλύμνου (τηλ. 22430-51361)
Δίπλα στο Δημαρχείο, στο Ναυτικό Μουσείο της Καλύμνου που ιδρύθηκε το 1994, παρουσιάζεται η ναυτική παράδοση του νησιού, η ιστορία και οι μέθοδοι της σπογγαλιείας, καθώς και πολλά αντικείμενα από ναυάγια αρχαίων πλοίων. Στις αίθουσες του μουσείου εκτίθενται αντικείμενα σχετικά με το επάγγελμα της σπογγαλιείας και την κατεργασία των σφουγγαριών.Θα δείτε παλιές φωτογραφίες των αρχών του 20ου αιώνα, λίθινες, μολύβδινες και σιδερένιες άγκυρες, ναυτικούς χάρτες 16ου-17ου αιώνα, ευρήματα από ναυάγια, πέτρινες οβίδες, ξάρτια πλοίων, ναυτικά φανάρια, πιάτα με θαλασσινές παραστάσεις και μινιατούρες καϊκιών, εξαρτήματα σπογγαλιείας από τις αρχές του 19ου αιώνα, «σκανταλόπετρες» (πέτρες που χρησιμοποιούσαν οι δύτες για την κατάδυση), όργανα ναυτιλίας, σκάφανδρα και αντλίες αέρα. Επίσης, εκτίθενται εργαλεία επεξεργασίας σφουγγαριών και όστρακα. 
Σε μια από τις τέσσερις αίθουσες στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο του Λυκείου των Ελληνίδων όπου θα δείτε παραδοσιακές ενδυμασίες, μαντίλια, μουσικά όργανα, έπιπλα εποχής, σεντόνια, μαξιλάρια, υφαντά, εξαρτήματα υφαντικής, αντικείμενα για τη ζύμωση του ψωμιού, κεραμικά, κ.ά.

Μουσείο Θαλασσίων Ευρημάτων (τηλ. 22430-50435)
Οι αδελφοί Βαλσαμίδη είναι γέννημα θρέμμα του νησιού και το ιδιωτικό Μουσείο Θαλασσίων Ευρημάτων είναι το έργο της ζωής τους. Έφτιαξαν στα Βλυχάδια αυτό το μουσείο με πολύ προσωπικό κόπο και μεράκι, συλλέγοντας και εκθέτοντας ευρήματα από χιλιάδες ώρες καταδύσεων σε πολλές από τις θάλασσες της γης. Ψάρια, κογχύλια, οστρακοειδή, αστερίες, κοράλλια, καρχαριοειδή, θαλάσσιες χελώνες, κάθε είδος σπόγγου και ό,τι άλλο ζει στον βυθό, παρελαύνει στις προθήκες του μουσείου. Υπάρχει και τμήμα με εργαλεία σπογγαλιείας και σκάφανδρα δυτών από το 1872 μέχρι σήμερα, όπως και πτέρυγα με ευρήματα του Α' και Β' Παγκοσμίου Πολέμου (τορπίλες, τμήματα από αεροπλάνα, κ.ά.). Σημαντικοί και οι αμφορείς του 6ου, 4ου, 3ου και 2ου π.Χ. αιώνα που εκτίθενται ξεχωριστά. Η συλλογή των 2.000 περίπου φωτογραφιών με θέμα την ιστορία και την παράδοση των σφουγγαράδων, είναι πράγματι εντυπωσιακή. Στο χώρο του μουσείου λειτουργεί κατάστημα με σφουγγάρια, κοράλλια και όστρακα, αλλά γίνεται και επιτόπου επεξεργασία σφουγγαριών.


Λαογραφικό Μουσείο «Καλύμνικο Σπίτι» (τηλ. 22430-51635) 
Άλλο ένα ιδιωτικό μουσείο, 1,5 χλμ. νοτιοδυτικά, στον δρόμο από την Πόθια προς Bοθύνους. Ένα πραγματικό παραδοσιακό καλυμνιώτικο σπίτι με φορεσιές, αργαλειό, υφαντά, πιάτα και γυαλικά εποχής, χειρόμυλους, στάμνες, οικιακά σκεύη. Εντυπωσιακός ο «κρέβατος» (το παραδοσιακό κρεβάτι) με την παιδική κούνια από πάνω. Δείτε και παλαιά νομίσματα, όπλα, σπαθιά, βιβλία κ.ά. Οι υπεύθυνοι του μουσείου θα σας ξεναγήσουν πρόθυμα και θα σας ενημερώσουν για τα ήθη και τα έθιμα των Καλύμνιων. Η πρόσβαση στο «Καλύμνικο Σπίτι» γίνεται ή με το λεωφορείο του Δήμου είτε με ταξί από την αφετηρία λεωφορείων στην Πόθια.

 

Η πρόσβαση σε αυτό το ενδιαφέρον σπήλαιο, που απέχει 2 χιλιόμετρα από τη μονή Αγίας Αικατερίνης, γίνεται ευκολότερα δια θαλάσσης, με καϊκάκι από την Πόθια ή τον οικισμό Μυρτιές. Θα δείτε εντυπωσιακούς σε μέγεθος σταλακτίτες κατά μήκος του κύριου διαδρόμου, που έχει μήκος 103 μέτρα. Πρώτος ερευνητής του σπηλαίου ήταν ο ωκεανογράφος Aναστάσιος Xριστομάνος, ο οποίος το αποτύπωσε το 1961. Οι αρχαιολόγοι έχουν βρει ίχνη λατρείας του Oλυμπίου Διός.

 

Ακριβώς απέναντι από τις περιοχές Mυρτιές και Mασούρι, σε απόσταση μόλις 900 μέτρων, βρίσκεται η Tέλενδος, ένα από τα πολλά νησάκια γύρω από την Κάλυμνο, με έκταση 5 τ.χλμ. και 54 μόνιμους κατοίκους. Ο μοναδικός οικισμός του νησιού κοιτάει προς την Κάλυμνο. Το εκδρομικό σκάφος από τις Μυρτιές χρειάζεται μόλις 10 λεπτά για να περάσει απέναντι. Έως το 535 μ.X., που ο φοβερός σεισμός έκοψε ένα κομμάτι από την Kάλυμνο, βυθίζοντας την πρωτεύουσα Ποθαία, τα δυο νησιά ήταν ενωμένα.
Κολυμπήστε στις δυο μικρές παραλίες του Xόχλακα, στην Πλάκα, στην Πόθα, περπατήστε μέχρι τη δυτική πλευρά του νησιού για να δείτε τα ερείπια του βυζαντινού κάστρου και επισκεφθείτε την επίσης ερειπωμένη βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Βασιλείου στη βόρεια πλευρά του οικισμού, κοντά στην παραλία. 
Μετά απολαύστε ένα γεύμα στα γραφικά ταβερνάκια.

 

Στα 13 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της Πόθιας, o οικισμός Βαθύ και η καταπράσινη κοιλάδα του είναι μια όαση μέσα στο άνυδρο τοπίο. Τα σπίτια κατεβαίνουν από τον κάμπο με τις μανταρινιές και τα άλλα εσπεριδοειδή και καταλήγουν στο βαθύ φυσικό φιόρδ, στο λιμανάκι της Ρήνιας. 
Τα απομεινάρια ακρόπολης και ναού που έφερε στο φως η αρχαιολογική σκαπάνη, μαρτυρούν ότι η κοιλάδα είχε κατοικηθεί από τη Νεολιθική εποχή μέχρι τα Βυζαντινά χρόνια. 
Στον λόφο, κοντά στο λιμάνι, επισκεφθείτε το εκκλησάκι της Αγίας Ειρήνης, στη θέση της ομώνυμης μεγάλης εκκλησίας, η οποία έδωσε το όνομα στον προϋπάρχοντα οικισμό Ρήνα, ο οποίος καταστράφηκε στις αρχές του 15ου αιώνα από τους πειρατές, τη νύχτα της Ανάστασης. Δίπλα ακριβώς στο εκκλησάκι υπάρχουν τα απομεινάρια ελληνιστικού πύργου και περίβολου. 
Στο ύψωμα Kάστελλα, στην περιοχή Στημένια (στα τημένια, τεμένια, τεμένη, ναοί), υπάρχουν λείψανα ακρόπολης. Είναι πελασγικά και καρικά, αλλά πιθανότατα χρησιμοποιούνταν έως και τους Βυζαντινούς χρόνους. 
Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το σπήλαιο Δασκαλειό, 5 λεπτά με τη βάρκα από το λιμάνι, όπου εντοπίστηκαν νεολιθικά εργαλεία, σφόνδυλοι και κεραμική Mεσομινωικής και Yστερομινωικής Eποχής (2000-1400 π.X.).

 

Η ιστορία ξεκινά το 1936, όταν ο Ιταλός Αντρέα Ντι Μπάρι, ερχόμενος στη Κάλυμνο για διακοπές, ανακάλυψε τα αναρριχητικά πεδία. 
Τα ασβεστολιθικά πετρώματα, η αναρρίχηση στα σταλακτιτικά βράχια, τα πολλά σπήλαια συνέβαλαν στο να χαρακτηριστεί η Κάλυμνος από τα έγκυρα αναρριχητικά περιοδικά Vertical, Klettern, Climbing, Desnivel, ως μία από τις πιο όμορφες τοποθεσίες για όσους ασχολούνται με την αναρρίχηση. 
Πριν από 10 χρόνια ξεκίνησε να διοργανώνεται με επιτυχία στο νησί ένα φεστιβάλ αναρρίχησης, το Kalymnos Rock Climbing Festival. Για το 2012 έχει αναγγελθεί την περίοδο 20-30 Σεπτεμβρίου. 
Υπάρχουν περίπου 60 πεδία με διαδρομές αθλητικής αναρρίχησης κυρίως «μιας σχοινιάς», δυσκολίας από 4 έως 9, που είναι εύκολα προσβάσιμα από μονοπάτια. 
Οι περισσότερες διαδρομές κυμαίνονται μεταξύ 20 και 30 μέτρων. Ωστόσο, υπάρχουν και διαδρομές που φτάνουν τα 50-60 μέτρα. Ανοίγονται περίπου 100-150 νέες διαδρομές κάθε χρόνο από Έλληνες και ξένους αναρριχητές. Αυτή την στιγμή το νησί έχει πάνω από 1.300 οργανωμένες διαδρομές. Η πλειοψηφία των διαδρομών βρίσκεται στο δυτικό και βορειοδυτικό τμήμα του νησιού.

 

Σε απόσταση 8 χιλιομέτρων από την Πόθια και σε διεύθυνση βορειοδυτική, θα συναντήσετε τον παραλιακό οικισμό Μυρτιές, με 203 κατοίκους. Προφανώς πήρε το όνομά του από τις μυρτιές που κατακλύζουν την περιοχή. Από εδώ οργανώνονται εκδρομές για τις κοντινές παραλίες, το σπήλαιο Kεφάλα και τα γύρω νησιά. 
Οι Μυρτιές βρίσκονται ακριβώς απέναντι από την Tέλενδο, από την οποία τις χωρίζει ένας στενός δίαυλος πλάτους 900 μέτρων. Το καραβάκι σας περνά απέναντι σε 10 μόλις λεπτά. 
Σε μικρή απόσταση βρίσκεται η περιοχή Μελιτσάχας όπου θα βρείτε τον ναό του Αη-Γιάννη με μαρμάρινα μέλη από αρχαίο δωρικό ναό.

Αν μένετε στην Πόθια, η καντινότερη παραλία είναι τα Θέρμα. Παλιότερα εδώ λειτουργούσαν θερμοπηγές, εξ' ου και το όνομα. Η παραλία είναι βοτσαλωτή με βράχια και αρμυρίκια για σκιά. Οι τολμηροί μπορούν να κάνουν και βουτιές από την αποβάθρα στα βαθιά νερά.

Μέσα στο στενό φιορδ στο Βαθύ δεν υπάρχουν παραλίες, παρά μόνο μια μικρή δίπλα από τον μώλο στο λιμανάκι της Ρήνας. Στην ευρύτερη περιοχή όμως θα βρείτε το Λιμενάρι και το Καμπί, ενώ βορειότερα σας περιμένουν οι Μεγάλες και Μικρές Αρμύρες.

Η μεγάλη παραλία Αργινώντα είναι βοτσαλωτή, με αρκετά δένδρα και γαλαζοπράσινα νερά. Βρίσκεται μέσα στον κόλπο Αργινώντα, όπου και ο ομώνυμος οικισμός.

Στα Βλυχάδια τα νερά είναι σχετικά ρηχά και αποτελούν μία πολύ καλή λύση για οικογένειες με παιδιά. Ουσιαστικά πρόκειται για δύο πολυσύχναστες, διαδοχικές παραλίες, η μία αμμουδερή και η άλλη βοτσαλωτή.

Πρόκειται για τρεις παραλίες που θα βρείτε στον οικισμό του Πανόρμου. Το Kαντούνι είναι μια αμμώδης παραλία που συχνάζει η νεολαία. Ακολουθεί η μικρότερη παραλία Λινάρια και τέλος ο Πλατύς Γιαλός σας καλωσορίζει με ψιλό μαυριδερό βότσαλο και απίθανα, κρυστάλλινα νερά.

Όμορφη βοτσαλωτή παραλία, μέσα στον ομώνυμο οικισμό με μήκος περίπου 700μ. Ακριβώς απέναντι απολαμβάνετε πανοραμική θέα της Τελένδου, την οποία έχετε τη δυνατότητα να την επισκεφθείτε.

Το Μασούρι και η τριγύρω περιοχή του Αρμεού θεωρούνται oι πλέον δημοφιλείς τουριστικοί προορισμοί στο νησί. Η αμμουδιά στο Μασούρι είναι ιδανική για οικογένειες με παιδιά και μπορείτε κολυμπώντας να απολαμβάνετε την απέναντι θέα προς την Τέλενδο.

Ο Εμποριός είναι ένα χωριό στο βορειοδυτικό άκρο του νησιού. Η παραλία του είναι βοτσαλωτή και εδώ θα βρείτε εστιατόρια, καφετέριες και ταβέρνες πάνω στο κύμα.

Πρόκειται για την εκπληκτική παραλία του ομώνυμου οικισμού Σκάλια (ή Σκαλιά). Ο παραθαλάσσιος οικισμός απέχει περίπου 18 χλμ. από την Πόθια και είναι χτισμένος αμφιθεατρικά, με θέα το μικρό νησάκι Καλαβρό και την Τέλενδο.

Η Καλύμνικη κουζίνα έχει να παρουσιάσει τις δικές πρωτότυπες γευστικές εκπλήξεις. 

Δοκιμάστε το «μουούρι», (αρνί γεμιστό με ρύζι και ψιλοκομμένη συκωταριά σε πήλινο σκεύος), «επτάζυμο» (ψωμί με γλυκάνισο και ούζο), «φύλλα» (ντόπιοι ντολμάδες), «μιρμιζέλι» (κρίθινη κουλούρα με λάδι, ντομάτα και τυρί), «ανάμα» (ντόπιο κρασί), χταπόδι με χίλιους τρόπους (λιασμένο και ψημένο στα κάρβουνα, στιφάδο, ψημένο και βουτηγμένο στο ούζο, σε χταποδοκεφτέδες ή μέσα σε πιτάκια), καλύμνικη κακαβιά, λιαστές αστακοουρές, «καρκάνι» (σαλάτα με μαγιονέζα και σαλάχι) και «σπινιάλο» (αβγά αχινού, κομμάτια πίνας, σαλάχι ή φούσκες, συντηρημένα σε μπουκάλι με θαλασσινό νερό και λεμόνι). 

Από γλυκά, μην φύγετε χωρίς να δοκιμάσετε το τοπικό γαλακτομπούρεκο.

Το σφουγγάρι πρώτος ο Αριστοτέλης το κατέταξε στην κατηγορία των ζώων, αλλά ο πρώτος που αναφέρθηκε στη χρήση του ήταν ο Όμηρος. Με σφουγγάρι πλενόταν ο Ήφαιστος και με σφουγγάρια καθάριζαν τα τραπέζια μετά από τα δείπνα των μνηστήρων της Πηνελόπης. 

Η χρήση του εξαπλώθηκε μέσα στους αιώνες κι έτσι το σφουγγάρι, έγινε περιζήτητο προϊόν. Οι Δωδεκανήσιοι και κυρίως οι Καλύμνιοι και οι Συμιακοί, αλλά και οι Υδραίοι και οι Αιγινήτες σφουγγαράδες πρωτοστατούσαν στην εμπορία του σφουγγαριού. 

Τα πρωτεία όμως είχαν και το αντίστοιχο τίμημα. Με την έλευση του σκάφανδρου, το 1860, ο δύτης μπορούσε να παραμείνει για πολύ ώρα στο βυθό και να μαζεύει πολύ περισσότερα σφουγγάρια, αλλά η άγνοια της χρήσης του νέου συστήματος αφ' ενός και η εκμετάλλευση των αδαών νησιωτών από τους πλοιοκτήτες αφ' ετέρου, άρχισαν σιγά-σιγά να έχουν τις επιπτώσεις τους. Από το 1866 έως το 1915 καταγράφηκαν 10.000 θάνατοι και 20.000 παραλύσεις από τη νόσο των δυτών, μόνο στα νησιά του Αιγαίου, με τα περισσότερα θύματα στην Κάλυμνο. 

Ο χορός του μηχανικού, χορεύεται αποκλειστικά από άνδρες και σκορπά ρίγη συγκινήσεως στα πανηγύρια. Ο πρωτοχορευτής παριστάνει έναν σφουγγαρά ημιπαράλυτο από τη νόσο των δυτών και χορεύει με μπαστούνι παραπαίοντας, με βήματα παραπληγικού. Είναι ένας βιωματικός χορός που με τα βήματά του, καταγράφει την τραγωδία που έπληξε τους σφουγγαράδες, αμέσως μετά την "ανακάλυψη" του σκάφανδρου.

  • Η Κάλυμνος είναι νησί του νοτιοανατολικού Αιγαίου και ανήκει στα Δωδεκάνησα. Έχει έκταση 111,1 τ.χλμ και πληθυσμό 20.441 κατοίκους (μαζί με αυτούς στα νησάκια που ανήκουν στον Δήμο). Χωρίζεται από τη Λέρο με τον στενό πορθμό Λέρου ή διώρυγα Καλύμνου ή "Διαπόρι".

  • Mαζί με τη Λέρο αποτελούσαν στην αρχαιότητα τις Kαλύδνες νήσους. Πρώτοι την κατοίκησαν Kάρες, Λέλεγες και Πελασγοί, ενώ αργότερα εγκαταστάθηκαν στο νησί Δωριείς προερχόμενοι από την Πελοπόννησο.

  • Tην Aρχαϊκή Eποχή (7ος αι. π.X.) εντάχθηκε στη δωρική εξάπολη και μετά το τέλος των Περσικών Πολέμων έγινε μέλος της A΄ Aθηναϊκής Συμμαχίας, ενώ στη συνέχεια συντάχθηκε στο πλευρό των Σπαρτιατών και έπεσε στα χέρια των Περσών. Tο 333 π.X. απελευθερώθηκε από τον Πτολεμαίο και το 144 π.X. κυριεύτηκε από του Pωμαίους.

  • Κατά τη Βυζαντινή εποχή υπέφερε από τους πειρατές, από σεισμούς, με μεγαλύτερο αυτόν του 535, που έκοψε το νησί στα δύο και γέννησε την Τέλενδο. Κατά την Φραγκοκρατία (1204-1261) υπαγόταν στο Βυζάντιο με έδρα τη Νίκαια, ενώ το 1306 καταλήφθηκε από τους Iππότες του Aγίου Ιωάννη, στα χέρια των οποίων παρέμεινε μέχρι το 1522 που ήρθαν οι Τούρκοι.

  • Η Κάλυμνος απαλλάχθηκε από τον τουρκικό ζυγό μόλις το 1912. Τότε άρχισε νέα περίοδος κατοχής, αυτή των Ιταλών. Επανενώθηκε οριστικά με την Ελλάδα το 1948. Οι επιδόσεις των κατοίκων στη σπογγαλιεία συνέβαλαν στον πλούτο και τη φήμη που απέκτησε το νησί.

  • Γύρω από την Κάλυμνο υπάρχει μια πληθώρα από μικρότερα νησάκια. Τα σημαντικότερα είναι: τα Γλαρονήσια, ο Καλαβρός, η Τέλενδος, οι νησίδες Νερά, ο Άγιος Νικόλαος και ο Άγιος Ανδρέας, η Πλάτη, τα Ίμια, η Ψέριμος, η Πίττα και η Καλόλιμνος.

  • Στο λιμάνι της Πόθιας λειτουργεί η Δημόσια Σχολή Δυτών Καλύμνου, μοναδική στην Ελλάδα, η οποία συνεχίζει τη μακρά παράδοση του νησιού στη σπογγαλιεία. Ιδρύθηκε το 1956 με σκοπό την εκπαίδευση των σπογγαλιέων δυτών και λειτουργεί από τότε υπό την εποπτεία του ΥΕΝ. Εκπαιδεύει δύτες και το πτυχίο της απαιτείται για την έκδοση επαγγελματικής άδειας δύτη-σπογγαλιέα.

Αεροδρόμιο Καλύμνου: 22430-59370
Δήμος Καλυμνίων: 22430-59143, 22433-60100
Ελληνική Αστυνομία: 22430-29301
Λιμεναρχείο Καλύμνου: 22430-29304, 24444
Λιμενικό Πρακτορείο BSF: MAGOS TOURS 22430-29304, 24444
Νοσοκομείο: 22430-22166, 23025, 50499
Πυροσβεστική: 22430-22222
Σταθμός Ταξί: 22430-50300

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. Περισσότερα  
Αποδοχή cookies