Παραδοσιακά Επαγγέλματα

 Ίος

Ίος, Αντώνης Θεολογίτης - Βιολιστής

Ονομάζομαι Αντώνης Θεολογίτης και είμαι 23 χρονών. Είμαι γέννημα της Ίου με καταγωγή από τον πάτερα μου από την Αμοργό.

Στην μουσική είμαι αυτοδίδακτος, μιας και στο νησί δεν υπάρχει δάσκαλος. Ξεκίνησα παίζοντας μπουζούκι, μαθαίνοντας τις νότες με την βοήθεια ενός φίλου μου που πήγαινε σε Ωδείο στη Νάξο. Με το μπουζούκι είχα πολλές συμμετοχές στον Πολιτιστικό Σύλλογο Ιητών, αλλά και στον σύλλογο του Σχολείου, με τον οποίο ταξιδέψαμε και σε άλλα νησιά, κερδίζοντας βραβεία σε μαθητικούς διαγωνισμούς.

Ο πατέρας μου είχε αγοράσει ένα βιολί για να ασχοληθεί ο ίδιος, αλλά τελικά ξεκίνησα εγώ πρώτος να πειραματίζομαι. Το λάτρεψα από τις πρώτες νότες. Kαθώς είμαι αριστερόχειρας, έπρεπε να του κάνω τις απαραίτητες μετατροπές, για να μπορώ να παίξω. Είναι πολύ δύσκολο να βρεις βιολί ειδικά φτιαγμένο για αριστερόχειρες.

Μου αρέσει πολύ η παραδοσιακή μουσική και μακάρι να είχα τη δυνατότητα να βιοποριστώ μόνο από αυτό. Όταν βρίσκομαι στο νησί μου, παίζω σε γιορτές, πανηγύρια και γάμους και συχνά με συντροφεύει μουσικά και ένα άλλο παιδί, παίζοντας λαγούτο. Τον χειμώνα που μας πέρασε μου δόθηκε η ευκαιρία να συνεργαστώ για μια σεζόν με ένα τσιπουράδικο στην Αθήνα.

Αγαπώ πολύ την παραδοσιακή μουσική και τα τραγούδια του Αιγαίου. Πιστεύω ότι είναι κρίμα να χαθούν και με αυτόν τον τρόπο συμβάλλω κι εγώ στη διατήρησή τους.

Ίος, Δήμητρης Δίζος - Μελισσοκομία

Ο κύριος Δημήτρης από την Ίο συνεχίζει για τρίτη συνεχή γενιά την παράδοση των προγόνων του στον τομέα της μελισσοκομίας. Από μικρό παιδί ακολουθούσε τον πατέρα του για να μάθει την τέχνη της εκτροφής μελισσών. Σήμερα μαζί με τη βοήθεια του πατέρα του, ο οποίος είναι 76 χρονών, λειτουργεί πάνω από 200 κυψέλες σε όλο το νησί.

Τα τελευταία 20 χρόνια ο κύριος Δημήτρης παράγει με τον παραδοσιακό τρόπο (χωρίς συντηρητικά δηλαδή) γνήσιο θυμαρίσιο μέλι, ρεικόμελο και σπανίως μαγιάτικο (ανθόμελο). Το θυμαρίσιο, το οποίο είναι και το πιο γευστικό μέλι, βγαίνει από 20 Ιουλίου μέχρι και την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου ενώ το ρεικόμελο βγαίνει στο τέλος του Οκτώβρη.

Η μελισσοκομική ιδιαιτερότητα της Ίου, όπως μας λέει, χαρακτηρίζεται από τη "διζωνική" κατανομή της χλωρίδας της, η οποία σπανίζει στα άλλα νησιά των Κυκλάδων. Έτσι λοιπόν, το βόρειο τμήμα του νησιού είναι γεμάτο θυμάρι ενώ στο νότιο τμήμα, το οποίο καλύπτει και το μεγαλύτερο μέρος της Ίου (περίπου τα 2/3), φυτρώνει το ρείκι. Οι παραγωγοί της Ίου από τα παλιά τα χρόνια μέχρι και σήμερα μεταφέρουν τις κυψέλες τους ανάλογα με την εποχικότητα του κάθε είδους, δημιουργώντας ένα ξεχωριστό στήσιμο μελισσοκομίας, το οποίο ξεφεύγει από τα καθιερωμένα.

Τα τελευταία χρόνια ωστόσο η παραγωγή έχει μειωθεί αισθητά λόγω της έντονης λειψυδρίας. Το νερό είναι το πιο σημαντικό στοιχείo για την παραγωγής μας, λέει ο κύριος Δημήτρης, καθώς εάν δεν βρέξει δεν θα ανοίξει το θυμάρι.

Ίος, Γιάννης Λουκιανός - Κατασκευή Βοτσαλωτών

Ένα κύμα ήρθε και πήρε ένα πορτραίτο με βότσαλα που είχε φτιάξει σε μια παραλία της Πελοποννήσου που κατασκήνωνε ο Γιάννης Λουκιανός από την Ίο. Αυτός ήταν ο βαθύτερος λόγος που τον έκανε να ασχοληθεί με την τέχνη του βοτσαλωτού, αναπληρώνοντας ενδόμυχα αυτή την απώλεια.

Έτσι, πολλές αυλές κοσμήθηκαν από τα επιδέξια χέρια του, αλλά και αρκετά παλιά φθαρμένα έργα συντηρήθηκαν και αποκαταστάθηκαν από τον ίδιο.

Όταν δε λίγο αργότερα ασχολήθηκε με την έρευνα γύρω από αυτήν την τέχνη, γράφοντας και εκδίδοντας βιβλία, διαπίστωσε πως η τέχνη του βοτσαλωτού και του ψηφιδωτού γενικότερα ενοικεί βαθιά μέσα στις καρδιές των νησιωτών και όχι μόνο.

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. Περισσότερα  
Αποδοχή cookies