Παραδοσιακά Επαγγέλματα

 Αστυπάλαια

Αστυπάλαια, Αγγελίνα Καλή - Παρασκευή παραδοσιακών τυροβολιών

 

Η κυρία Αγγελίνα ασχολείται τα τελευταία 55 χρόνια με την παρασκευή παραδοσιακών τυροβολιών, ένα επάγγελμα το οποίο εξασκούν ολοένα και λιγότεροι άνθρωποι. 

 Μεγαλώνοντας μέσα σε μία οικογένεια με 12 αδέλφια, ήθελε να βοηθήσει με κάθε τρόπο τους γονείς της, οι οποίοι έτρεφαν ζώα. Έτσι, σε ηλικία 15 χρονών ξεκίνησε να φτιάχνει τα πρώτα της τυροβόλια, μία τέχνη όμορφη αλλά και συνάμα δύσκολη, αφού απαιτεί πολύ εξάσκηση, επιμονή και υπομονή. Τα μυστικά του επαγγέλματος και την τεχνογνωσία τα έμαθε από συγχωριανούς της, οι οποίοι της έδειξαν πώς να πλέκει σωστά τα βούρλα ή τα καλάμια σε κάνιστρα. 

Τα τυροβόλια είναι πλεκτά καλαθάκια, συνήθως μικρά σε χωρητικότητα, τα οποία χρησιμοποιούνταν από τους τυροκόμους στη διαδικασία παρασκευής τυριού για το στράγγισμά του.

Σήμερα, ο μεγαλύτερος πληθυσμός βούρλων έχει μολυνθεί και τα χειροποίητα τυροβόλια έχουν πλέον αντικαταστήσει βιομηχανοποιημένα πλαστικά δοχεία. Η κυρία Αγγελίνα συνεχίζει ακόμα και σήμερα να φτιάχνει τυροβόλια, τα οποία προορίζονται τις περισσότερες φορές για τουρίστες, οι οποίοι θέλουν να πάρουν μαζί τους κάποιο αναμνηστικό από το νησί. Όπως λέει και η ίδια, πράγματα που εμείς θεωρούμε ευτελούς αξίας, άλλοι τα βλέπουν περιζήτητα.

 

 

Αστυπάλαια, Ιωάννης Σταυλάς - Μελισσοκομία
Η ασχολία μου με το επάγγελμα της μελισσοκομίας ξεκίνησε, σε επαγγελματικό επίπεδο, το 1975 όταν ήρθα για πρώτη φορά στην Αστυπάλαια. Το 1980, μετά από εντατική δουλειά και ατελείωτες ώρες στα μελίσσια, δημιούργησα τον πρώτο Μελισσοκομικό Συνεταιρισμό της Αστυπάλαιας, ο οποίος υπάρχει μέχρι και σήμερα.

Η αγάπη μου για τα μελίσσια ξεκίνησε περίπου το 1955, όταν ο θείος μου με πήρε για πρώτη φορά μαζί του στα μελίσσια κατά τη διάρκεια του τρύγου. Τότε τα πράγματα ήταν τελείως διαφορετικά... Κατ’ αρχάς δεν υπήρχαν οι ευρωπαϊκές κυψέλες και για το λόγο αυτό οι μελισσουργοί χρησιμοποιούσαν τα λεγόμενα «κρούπια» μέσα στα οποία τοποθετούσαν τα μελίσσια τους. Κατά τη διάρκεια της άνοιξης, ξεκινώντας δηλαδή από τον Μάρτιο μέχρι και τον Μάιο, το σμήνος των μελισσών μεταφερόταν μέσα σε θυρίδες σε διαφορετικές τοποθεσίες, όπου και παρέμεναν έως και την περίοδο του τρύγου. Ο τρύγος εκείνες τις εποχές ήταν μία πολύ κοπιαστική διαδικασία, καθώς γινόταν χειρονακτικά. Αρχικά τα μελίσσια μεταφέρονταν σε μεταλλικά σκεύη, όπου οι μελισσοκόμοι συνέθλιβαν με τα χέρια τους τις κηρήθρες, τις οποίες στη συνέχεια τοποθετούσαν σε καζάνια όπου και ξεκινούσε η διαδικασία της μελιτοεξαγωγής.

Σήμερα οι περισσότεροι μελισσοκόμοι έχουν βαθιά τεχνογνωσία, καθώς και εκσυγχρονισμένο εξοπλισμό, στοιχεία τα οποία βοηθούν πολύ στη δημιουργία μίας οργανωμένης μελισσοκομικής μονάδας.

Στην Αστυπάλαια φημιζόμαστε για το θυμαρίσιο μέλι μας με το κεχριμπαρένιο χρώμα. Είναι η μόνη ποικιλία που παράγουμε λόγω της πλούσιας και άγριας βλάστησης του νησιού, γι’ αυτό και οι καιρικές συνθήκες παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο επάγγελμά μας. Για παράδειγμα, η έντονη ζέστη και οι συχνές βροχές καθορίζουν την ποσότητα του παραγόμενου μελιού.
Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies για την ευκολία της περιήγησης. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. Περισσότερα  
Αποδοχή cookies